X
تبلیغات
امجد حلبی نژاد
                       


          

     


+ نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم مرداد 1390ساعت 0:0 AM توسط امجد |


           با اندیشه هات بدو نه با پاهات

        اندیشه تو را به جایی می رسونه که

              پاهات هرگز نمی تونه...

           

             gallery_amjad@yahoo.com  

                     mobail : 09163508646

              خرید و سفارش تابلوهای سیاه قلم در ادامه مطلب


ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه بیست و دوم مرداد 1390ساعت 3:14 PM توسط امجد |


           

بعد از پایان تحصیلاتش برای ارشاد و راهنمایی مردم به محل زندگی‌اش بازگشت.

چند ماهی در کسوت روحانیت به مردم خدمت می‌کرد،

تا اینکه زنی برای پرسش مساله‌ای که برایش پیش آمده‌بود پیش وی می‌رود.

از وی می‌پرسد «فضله‌ی موشی داخل روغن محلی

که حاصل چند ماه زحمت و تلاش‌ام بود، افتاده است،

آیا روغن نجس است؟»

او با وجود اینکه می‌دانست روغن نجس است،

ولی این را هم می‌دانست که حاصل چند ماه تلاش این زن روستایی،

خرج سه چهار ماه خانواده اش را باید تامین کند؛

به زن گفت نه، همان فضله و مقداری از اطراف آنرا در بیاور و بریز دور،

 روغن دیگر مشکلی ندارد.

بعد از این اتفاق بود که او علی‌رغم فشار اطرافیان،

 نتوانست تحمل کند که در کسوت روحانیت باقی بماند.

این اقدام به طرد وی از خانواده نیز منجر شد.

می دانید این مرد که بوده.. ؟

.

.  

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

     

      

                                       سیاه قلم / امجد حلبی نژاد / ۵۰ × ۳۵

  

وصیت عجیب

قبر مرا نیم متر کمتر عمیق کنید

تا پنجاه سانت به خدا نزدیکتر باشم.


بعد از مرگم،

انگشت‌های مرا به رایگان در اختیار اداره انگشت‌نگاری قرار دهید.
به پزشک قانونی بگویید

روح مرا کالبدشکافی کند،

من به آن مشکوکم!


ورثه حق دارند با طلبکاران من کتک ‌کاری کنند.


عبور هرگونه کابل برق، تلفن، لوله آب یا گاز

از داخل گور اینجانب کیدا ممنوع است.


بر قبر من پنجره بگذارید تا هنگام دلتنگی،

گورستان را تماشا کنم.


کارت شناسایی مرا لای کفنم بگذارید،

شاید آنجا هم نیاز باشد!


مواظب باشید به تابوت من آگهی تبلیغاتی نچسبانند.


روی تابوت و کفن من بنویسید:

این عاقبت کسی است که زگهواره تا گور دانش بجست.


دوست ندارم مردم قبرم را لگدمال کنند.

در چمنزار خاکم کنید!


کسانی که زیر تابوت مرا می‌گیرند،

باید هم قد باشند.


شماره تلفن گورستان و شماره قبر مرا به طلبکاران ندهید.


گواهینامه رانندگیم را به یک آدم مستحق بدهید، ثواب دارد.


در مجلس ختم من گاز اشک‌آور پخش کنید

تا همه به گریه بیفتند.


از اینکه نمی‌توانم در مجلس ختم خودم حضوریابم

قبلا پوزش مي طلبم.


من اگر برخیزم    تو اگر برخیزی     همه برمی خیزند

من اگر بنشینم       تو اگر بنشینی     چه کسی برخیزد ؟   

چه کسی با دشمن بستیزد ؟    حرف را باید زد   درد را باید گفت   من چه می گویم ، آه

با تو کنون چه فراموشی ها   با من کنون چه نشست ها ، خاموشی است

تو مپندار که خاموشی من   هست برهان فراموشی من

من اگر برخیزم   تو اگر برخیزی   همه برمی خیزند   و چه خواهد شد آن

                          شعرازحمیدمصدق

/// تقدیم به مردمان مظلوم سومالی /// امجد حلبی نژاد

 

       

                      مدادرنگ / امجد حلبی نژاد / تقدیم به مردم ستم دیده ی سومالی


   

نیا باران

زمین جای قشنگی نیست

من از جنس زمینم و خوب می دانم

که گل در عقد زنبور است

یک طرف سودای بلبل، یک طرف بال و پر پروانه را هم دوست می دارد

نیا باران پشیمان می شوی از آمدن

زمین جای قشنگی نیست

در ناودان ها گیر خواهی کرد

من از جنس زمینم خوب می دانم

که اینجا جمعه بازار است

و مردم عشق را در بسته های زرد کوچک نسیه می دادند

در اینجا قدر مردم را به جو اندازه می گیرند

در این جا شعر حافظ را به فال کولیان در به در اندازه می گیرند

نیا باران زمین جای قشنگی نیست

نیا باران

                                                                نیا باران

 

               

                                       سیاه قلم / امجد حلبی نژاد / ۵۰ × ۳۵

   


              

  وقتی تخم مرغ بوسیله یک نیرو از خارج میشکند، یک زندگی بپایان میرسد.

  وقتی تخم مرغ بوسیله نیروئی از داخل میکشند، یک زندگی آغاز میشود .

  تغییرات بزرگ همیشه از نیروی داخلی آغاز میشود

 

       

                                       سیاه قلم / امجد حلبی نژاد / ۵۰ × ۳۵


  

       

                                    سیاه قلم / امجد حلبی نژاد / ۵۰ × ۳۵ 


      


                   همه چیز از آنجا شروع شد که متولد شدم


آنچه که مرا در تکاپوی زندگی میخواند، برکه خلوتی است

که انسانی از آن ظهور میکند .

انسانها می آیند و میروند ، و حقیقتی که ورای آن اشیاء و موجودی

که میبینیم . یک روز نقاب این و آن خواهد شد .

انسان معاصر تحت استعمار فرعونهای اقتصادی و قرار گرفتن در زیر چرخ

دنده های فولادی عصر ماشین صدای خورد شدنش به گوش میرسد

و فقط پرچم استدلالی از آن بر گورستانهایش به چشم میخورد .

در عصر کنونی نیز با هیبتی پوشالی و ظاهری آراسته ظهور کرده

و حقیقت درونی انسانها را به کام مرگ و نیستی میکشاند

و محصولی جز آدمهای تو خالی و پوچ چیز دیگری را ارائه نمیدهد .

روزها میگذرد و من در پس و پیش زمان گم شده ام ،

گاه میگریم برای آن چراهایی که هست

گاه مسرورم از آن راه هایی که بر کاغذ طراحی هایم خواهم آفرید .

حقیقتهای تلخی که در دنیا و در کمین درون ماست روزی میمیرند ،

و آنی دیگر میرویند .

و زندگی گلزاری نیست که بتوان به این راحتی در آن قدم زد و رقصید.

آرمانهایی چون خوشبختی و صلح واژه هایی هستند

که با جهان واقعی مان بیگانه است ،

بنابراین باید تلاش کرد که از سختی ها بهره جست

و از جنگ و ستیز ، درس گرفت .

سختی های زندگی است که آدم را میسازد و می آفریند ، و شکوفایی

و تکامل در بطن مصائب است که لذتی جاودانه دارد...!

از شروع کارهای هنری در دوران نوجوانیم

سختی ها مشوق قابلی برای من بود .

من هیچ استادی نداشتم

اما از اشیاء اطرافم گرفته تا آدمها همه استادم بودند .

فقط لازم بود عمیقاً همه چیز را با دقت کامل مطالعه کنم .

دستانم شاگرد ماهر ذهنم بودند

و درونم مملو از دنیای در هم ریخته و مبهمی

که تشخیص نیک و بد آن نیاز به علوم برتری داشت

که آن را نیز باید از خود طبیعت اطراف بدست آورد .

نخستین آثارم زمانی متولد شدند که حتی تهیه یک عدد مداد ،

جزئی از مشکلاتم بود .

ولی همین اتفاقات کوچک هم حساسیت مرا نسبت به

موضوع سوژه هایم بیشتر تحریک میکرد

و باعث میشد در کارهایم تأثیر مثبتی داشته باشد

و با انگیزه بیشتری به کارم ادامه دهم .

شبها بیشتر به طراحی مشغولم و روزها بخاطر اینکه از فشار روانی

طرحهایم بیرون آیم

به تدریس هنر کاریکاتور و طراحی میپردازم.

موسیقی نیز در خلق آثارم یکی از چاشنی های اساسی است .

که لذت و سرعت کارهایم را دوچندان کرده

و تأثیر بسزایی روی زاویه دیدم از اشیاء و طبیعت گذاشته است...!

((  امجد حلبی نژاد  ))



     صدای قلب نیست ،

                  صدای پای توست که شبها در سینه ام میدوی .

                              کافی ست کمی خسته شوی ،

                                                             کافیست بایستی...

 

             

                             سیاه قلم / امجد حلبی نژاد / ۵۰×۷۰


                                 دیگر از دست خودم هم خسته ام ....

                                 از سکوت, این مرگ مبهم خسته ام ....

                                 مرده هاگفتند مرگ آسایش است....

                                 من ولی حالا که مردم خسته ام ....

                                 آه؟بردارید از رویم نقاب ....

                                 من دگر از اسم آدم خسته ام ....

                                 از تمام حرف ها که می زنید ....

                                 از همین لفظ نخور غم خسته ام ....

                                 این که باید پیش چشمان شما ....

                                 تا ابد محتاج باشم خسته ام ....

                                 این شما این ذره های آخرم ....

                                 من که دیگر از خودم هم خسته ام ....     

              

                             سیاه قلم / امجد حلبی نژاد / ۵۰×۷۰


                    میشکنم به پایت تا نشکنی به پایم 

        

                             سیاه قلم / امجد حلبی نژاد / ۵۰×۷۰ 


   از مرگ نترسید از این بترسید که وقتی زنده اید چیزی درون شما بمیرد

 

              

                                               طراحی با مداد / امجد حلبی نژاد



              درد را از هر طرف خواندم " درد " بود ولی درد میگـــــرن از همه درد ها بدتر بود 

این اسکیس و خیلی دوست دارم ...

من و یاد سردرد های میگرنی که از ناحیه پشت به من حمله میکنه میندازه

که ساعتها مهمونه منه !

          به پاس میـــــــــــــــــــگرن که رفیق نیم راهـــــــــــــــــــــم نیست...!

 

         

                                               طراحی با مداد / امجد حلبی نژاد


                               به ســــــکوتم نرسیدی به فریـــــــــــادم برس

 

            آتشی کــــه در مصحف مجیــــد شعله کشـــــید ،

                                             جانمــــــــــان را سوخت

                                              سوختن جانمان را فــــــــــــریاد کنیم...!

 

                          

                                                 طراحی با مداد / امجد حلبی نژاد


                      درون آدمی ز چشم خویش برون خیزد...!

         

             

                                              طراحی با مداد / امجد حلبی نژاد


                 

                                              طراحی با مداد / امجد حلبی نژاد


             دوستان زیادی ایمیل زدن که مراحل اجرای کار را نشان بدم

                               این هم به پاس احترام به یکا یک آن عزیزان

                   

                                                    سیاه قلم / امجد حلبی نژاد


                           به سکوتم نرسیدی...

                       به دادم برس...!

 

                                  

                                                    طراحی با مداد / امجد حلبی نژاد


                   

                                                    طراحی با مداد / امجد حلبی نژاد


                  ناصح تو فکر خود کن من اهل اشتباهم

                  آری از خود نصیحت شنیدن شیرین تر است

    

                                                سیاه قلم / امجد حلبی نژاد / ۳۵×۵۰


                    این اثر بخاطر سردردهای شدیدی که از میگرن دارم بر روی کاغذ پیاده کردم             

                                                 میـــــــــــگرن

           

                                              سیاه قلم / امجد حلبی نژاد / ۵۰ × ۷۰


                 دردی در سینه دارم

                         که گر گویم زبان سوزد

                                   و گر پنهان کنم ترسم مغز و استخوان پوسد

     

                       

                                      سیاه قلم / امجد حلبی نژاد / ۵۰×۷۰


    

                                             طراحی با مداد / امجد حلبی نژاد


       

                       سیاه قلم پرتره شاد روان حاج ایرج بیژنی / امجد حلبی نژاد / ۳۵×۵۰


                         

                   من تماشای تو می کردم و غافل بودم که از تماشای تو ٬

                              جمعی به تماشای منند...!

 

                   

                                          %3

+ نوشته شده در جمعه بیست و یکم مرداد 1390ساعت 8:45 PM توسط امجد |


 

                     

                      برای دیدن تابلو های مداد رنگ... کلیک کنید

                              


          

                 برای دیدن تابلو های رنگ روغن ... کلیک کنید 

                                     


              

                            

            برای دیدن تابلوهای سیاه قلم ... کلیک کنید

                              سفارشات شخصی / سیاه قلم / امجد حلبی نژاد

 


                   تا ببارد مصيبت ازاين عصر بد دوستی را بايد اول بيمه كرد


                                                 

                                                  

        برای دیدن ادامه ی تابلو های سیاه قلم  ( بخش ۱ )  کلیک کنید

        برای دیدن ادامه ی تابلو های سیاه قلم ( بخش ۲ )  کلیک کنید

               برای دیدن ادامه ی تابلوهای سیاه قلم  ( بخش ۳ )  کلیک کنید       

                برای دیدن ادامه ی تابلوهای سیاه قلم ( بخش ۴ )  کلیک کنید    


                
+ نوشته شده در پنجشنبه پنجم دی 1387ساعت 2:32 AM توسط امجد |


 

     

+ نوشته شده در چهارشنبه چهارم دی 1387ساعت 1:59 AM توسط امجد |